İnsanlarda olduğu kadar, hayvanlar aleminde de birçok ilginç olayın meydana geldiğini duymuşuzdur.Bu olaylar, belki de insan yaşantısına benzerlik gösterdiğinden , bizlere ilginç gelmektedir.
Anadolu’nun bir köyünde öğretmenlik yapan bir arkadaşım anlatmıştı.O da olayı köyden yaşlı bir vatandaşın ağzından öğrenmiş.Olayı köylünün ağzından anlatayım.
“.....Köyümüz küçük ve sosyal yaşantımız pek fazla olmadığından,tek eğlencemiz basit şakalar olurdu.Şakalarımız birbirimize idi ve pek kırılan alınan olmazdı.
Bir ilkbahar günü leylekler köyümüze geldiğinde,köy konağının bacasındaki yuvasına tekrar yerleşen leylek ailesine bir şaka yapmaya karar verdik.Yuvadaki yumurtalardan birini alıp, yerine bir karga yumurtası koyduk. Kuluçka döneminin bitmesini beklemeye başladık.Nihayet beklenen gün gelip çatmıştı.Tüm köylü meraklı gözlerle olacakları izledik. Ana leylek çıkan yavrularını gagasıyla okşarken birden garip bir çığlık attı.İstemsiz bir hareketle yuvadan uçtu,tekrar geldi.Gagasını sağa sola sallıyor,garip sesler çıkarıyordu. Huzursuz olmuştu,biz ise onun bu haline kahkahalarla gülüyor,insan aklı ile hayvan aklının mukayesesini yapıyorduk.Bir süre sonra baba leylek de geldi.Yabancı yavruyu inceledi,sonra eşine sinirli hareketlerle bir şeyler söyleyip,yuvadan uçtu.Bir süre sonra iki ergin leylekle döndü yuvaya.Sonradan gelen iki leylek yabancı yavruyu inceledi.Diyalog tekrar başladı.Ana leylek hiç ses çıkarmıyordu.Leylekler tekrar uçtular.Biz olayları merak ve zevkle inceliyor, aramızda yorumlar yapıyorduk.Derken 8-10 leylek gelip de ana leyleği yuvadan alıp uzaklara götürdüğünde merakımız bir kat daha arttı.Baba leylek de yuvayı terkedip gitti.Bir kaçgün sonra çobanlar orman yakınlarında ana leyleğin gagalanarak parçalanmış ana leyleğin cesedini buldular.Tüm köylü buz gibi sessizliğe gömüldük.Yaptıklarımızdan pişman olmuştuk.Şakamız kakaya dönüşmüştü.Leylekler kurulu ana leyleğin eşini aldattığına hükmetmiş ve onu ölümle cezalandırmıştı.Akıllı olduğumuz ile her zaman övünen biz insanlar resmen bir aileyi parçalamıştık.Hepimizin de vicdanı rahatsızdı.Epey bir süre bu olayı hiç konuşmadık.
Şimdi ilkbaharda bir leylek görsek hepimiz de bu olayı anımsar ve içimizi buruk bir acı kaplar,gözlerimiz dolar.”
Arkadaşım bu olayı anlattığında,benim de tüylerim diken diken oldu.Hayvanlar alemini tanıdıkça aslında en vahşi yaratıkların insanlar olduğunu düşündüm...
